team zonder leider SPRING TODAY

Een reisverslag: Doelen halen en samenwerken in een team zonder leider

Als organisatieadviseur ondersteun ik organisaties bij het duurzaam leren en ontwikkelen. Zelfsturing is daarbij een belangrijk thema. Dat betekent dat men leert eigenaarschap te pakken op de positie die men heeft. Bij een verandering hebben mensen iets los te laten en iets anders vast te pakken. Ik word erg blij als organisaties het aandurven om in hun leerzone te stappen om zo werkelijk te leren en ontwikkelen. Verandering is een proces waar je doorheen moet, je kan er niet omheen.

Maar practice what you preach. En dus heb ik mijzelf een pittige uitdaging voorgelegd om aan den lijve te ervaren hoe het is om doelen te moeten halen in een team zonder leider. Samen met nog twee andere dames zijn we vorig jaar gaan bergbeklimmen met als doel mooie tochten samen maken en toppen behalen! Dit is een reisverslag van een van die tochten met reflectie op onze eigen zelfsturing binnen het team en de onderlinge samenwerking.

Reisverslag

Hier hebben we maanden naar uit gekeken! Voor het eerst samen een week op pad zonder gids. 3 vrouwen (Nienke, Annemarieke en ik) en een grof uitgestippelde route die start met het nemen van de trein naar Zermatt (1608m). We kennen elkaar van de cursussen C2 en C3 van de Nederlandse Bergsportvereniging.

De eerste dag begint met een korte wandeling door Zermatt. We moeten zowel dalen als stijgen tot de hut. Het is een saai stuk en helaas regent het. Het door Annemarieke geïntroduceerde woordspel helpt ons om het saaie pad in de regen te vergeten. We komen helaas nat aan. We hebben wel een 12 persoonskamer voor onszelf. Wat een luxe!

In de hut bekijken we de route voor de volgende dag en we vragen aan twee Belgen of zij de route kennen. We hadden geluk, zij hadden goede tips! Je kan tochten vooraf voorbereiden via kaarten en internet, ter plekke is het vaak anders en is het ook de vraag wat het weer doet. Zelf naar buiten kijken en vragen stellen aan gidsen of andere bergbeklimmers kan helpen om te weten hoe het werkelijk op de route is.

We staan ’s ochtends op tijd op en het is een prachtige dag met een strak blauwe lucht. Echter op 5 meter van de hut hebben we direct een probleem met het pad. Waar is het? In de verte zien we het pad maar hoe komen we de steile morene af? Dit is de voorlaatste etappe van de haute route, een bekende route van Chamonix naar Zermatt, dus er moet een weg ernaar toe zijn, dachten wij. Maar we krijgen hem niet gevonden. We zoeken en praten. Hm … hoe lossen we dit op? Ik merk dat ik baal want ik vind het stom dat we de route niet kunnen vinden. Op het moment dat we alle opties hebben opgesomd zien we de Belgen aan komen lopen. Wat een timing! We spreken af hen te volgen.

team zonder leider - SPRING TODAYBij de overgang van gletsjer naar rots doen we de stijgijzers af en gaan we los van het, vanwege steilheid, ingekorte touw. Het is zoeken en nog eens zoeken naar een route omhoog. We werken samen met de Belgen. Helaas ook samen vinden we de gebaande route niet, zien geen steenmannetje en besluiten dan maar naar boven te klimmen. Ik ga als eerste en merk de spanning in mezelf. We klimmen zo een stuk samen en gaan weer los van elkaar als we op een punt zijn waar we zonder zekeringen verder kunnen. We besluiten dat ook Nienke voorop gaat. Zij voelt zich van ons drieën het lekkerst op de rotsen en is er ook het beste in.

Annemarieke geeft later aan dat ze een stuk gezekerd naar beneden wil en eigenlijk is dat ook fijn want dan kunnen we abseilen. Wat is het fijn dat zij dit aangeeft en daarmee voor zichzelf en de groep zorgt. Daar kunnen we bij elkaar op vertrouwen.

Iedere avond in de hutten van onze tussen stoppen, bespreken we de komende dagen, de route en ieders wensen hierin. Het is heel fijn om dit elke keer weer te doen en daarmee afstemming te zoeken. Met z’n drieën weten we het elke keer aardig uit te stippelen en op goede ideeën te komen.

Dan is de dag aangebroken waarop we de top willen gaan bereiken. Ondanks dat we onze moeheid inmiddels voelen, hebben we er zin in en kijken we ernaar uit. Het laatste gedeelte van de route is echter nog wel erg uitdagend. We lopen langs de Tête Blanche en dalen af om de beklimming van de Tête Valpelline te starten. Ik heb de route tijdens het lopen al bekeken en ik vind het spannend. Ik twijfel of ik nog wel naar de top wil. Ik ben moe en mijn lichaam wil niet meer goed mee komen. Maar Nienke en Annemarieke willen de berg graag op. Het feit dat ik kan benoemen dat ik twijfel geeft me ruimte. We spreken af dat Annemarieke iets meer zigzag gaat lopen in plaats van meer recht omhoog. Dat zal mij helpen.

En dat is inderdaad zo. Al zigzaggend, op elkaar lettend, elkaar aanwijzingen gevend en met een paar hele korte pauzes staan we dan uiteindelijk op de top van de berg. Wat een enorm bijzondere ervaring is dit! We staan er helemaal alleen met ons drieën te genieten van de hoogte, het uitzicht en onze prestatie! Dit is een ervaring die je nooit meer vergeet!

Bij onze avondhut aangekomen bespreken we de route voor de laatste lange dag en berekenen dat we 12 uur moeten lopen om weer beneden aan te komen bij ons startpunt.

We lopen voor ons gevoel naar het uiteinde van de wereld de zon tegemoet op de gletsjer. Wat is het hier mooi. Het is genieten en hier lopen drie blije meisjes! Dit is waar je het ook voor doet. De afdaling wordt een stuk spannender. De communicatie verloopt hardop: waar zijn de spleten, wat wordt onze route, hoe is het met iedereen? Annemarieke zakt weg in een spleet, het touw staat strak en ze kan er zelf uit komen. Het ijs is zacht en de sneeuw over de spleten heen maakt dat we erg alert zijn en ook een korter lontje hebben. Maar het mooie is dat we dit prima kunnen hebben. We zijn direct naar elkaar op dit soort spannende momenten, zonder gedoe. We zijn super blij als we op een veilige plek op de rotsen onze stijgijzers af kunnen doen.

team zonder leider - SPRING TODAYHet lopen op skipistes, tegenkomen van de toeristen helpt ons weer met terugkomen in de gewone wereld. Wat zijn we blij met een koud Radler biertje, schoenen die uit kunnen en voeten die in de berglucht kunnen bewegen. Wat hebben mijn voeten af en toe pijn gedaan. Maar we hebben het gedaan en gehaald, met z’n drieën!!

Wat een bijzondere tocht! Ik heb nieuwe dingen gedaan en ben trots op onze prestaties. Ik heb veel over mijzelf geleerd. Waar mijn kracht zit, maar ook waar mijn eigen zwaktes zitten. Op deze tocht was het duidelijk dat ik fysiek de minst sterke was. En dat mocht er zijn en was oké. Ik voelde me gedragen door deze twee jonge meiden. Hoe fijn is dat. Normaal ben ik degene die draagt, maar op deze reis heb ik ervaren hoe het is als anderen mij dragen. Het is onwennig en prettig tegelijkertijd! Ik ben ook oké als ik leun. De andere twee vinden het prima en kunnen me “dragen”.

In je eentje kun je niet zulke tochten maken en toppen als deze bereiken. Samenwerken waar ieder wordt ingezet op zijn kracht is nodig en levert prachtige momenten op!

Meer weten?

Wil je met ons van gedachten wisselen over dit onderwerp? Neem contact met ons op via info@springtoday.nl.

Over SPRING TODAY:

SPRING TODAY is een interim, search & consultancy organisatie met dé beste experts op het gebied van Change & Transformation. Wij helpen de top 100 organisaties, nationaal en internationaal, in de transformatie naar ‘de organisatie van morgen’. Samen met onze gepassioneerde Change & Transformation professionals is het onze drive om de veranderkracht, en daarmee het succes van de organisatie te vergroten! Om zo, als organisatie voorop te kunnen blijven lopen in de markt!

Wil jij jouw creativiteit prikkelen? Vraag hier dan ons SPRING Out-of-the-box Doeboek aan. In dit boek vind je werkvormen en formats die je uitdagen en stimuleren om samen tot betere ideeën te komen! En daarnaast inspireren we je graag met tips, waardevolle artikelen en nieuws over onze events.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.